برنامه‌نویسی حرفه نسبتاً جوانی است که با ساخت کامپیوترها شروع‌شده و با پیدایش اینترنت بسیار گسترش پیدا کرده است. نرم‌افزارها مثل همه ابزارهای دیگر باید درست کار کنند و کاربر بتواند با آن‌ها ارتباط خوب و درستی داشتهبرنامه‌نویسی که نتیجه‌اش تولید نرم‌افزار رایانه‌ای برای انجام کارهای مختلف است، همراه با ساخت رایانه زاده شده است و پا به‌پای آن رشد کرده است. با همه‌گیر شدن زبان بیسیک در دهه ۱۹۶۰ میلادی تصور عموم این بود که همه برنامه‌نویس خواهند شد ولی در پنجاه سالی که گذشته این اتفاق نیفتاده است. پیش‌بینی آینده صنعت رایانه، چه در سخت‌افزار و چه در نرم‌افزار، کار دشواری است و حتی در طول زمان ممکن است بعضی پیش‌بینی‌ها خنده‌آور و کودکانه شوند؛ اما به‌هرحال با استفاده از رویدادهایی که فن برنامه‌نویسی در تاریخ کوتاه زندگی‌اش به خود دیده، می‌توانیم سمت‌وسویی برای آن پیش‌بینی کنیم.

رابط و تجربه کاربر تعاریف جدیدی هستند ولی مفهوم آن‌ها از وقتی انسان برای خودش ابزار ساخته وجود داشته است. اگر مجموعه اعضای بدن را تصور کنیم که باهم کار می‌کنند و زیرساختی به نام استخوان‌ها و عضلات و سایر اعضابه نظر می‌رسد که باوجود تنوع زبان‌های برنامه‌نویسی، گروهی که با مرورگرها ارتباط بهتری دارند آینده روشن‌تری داشته باشند. جاوا اسکریپت جزو بهترین نمونه علی این زبان‌ها است. زبان‌های خاص برای کاربران خاص باقی می‌مانند، چون هنوز هم آگهی استخدام برنامه‌نویس کوبول (از زبان‌های قدیمی مورداستفاده در حسابداری و مدیریت) در گوشه و کنار اینترنت پیدا می‌شود.

استفاده از واحد پردازنده گرافیکی GPU بجای واحد پردازش مرکزی بسیار رایج می‌شود. همین‌الان گروه‌هایی مثل ستاره شناسان و آمارگرها و شیمیدان‌ها برای محاسبات پیچیده از پردازنده گرافیکی استفاده می‌کنند. اقبال عمومی به بازی‌هایش رایانه‌ای پیشرفت چشمگیر این پردازنده‌ها به نسبت پردازنده‌هایش مرکزی را توجیه‌پذیر کرده است. با مقایسه قیمت و قدرت می‌بینیم که همیشه پردازنده گرافیکی از پردازنده مرکزی قوی‌تر و گران‌تر است.

پایگاه داده نقش بسیار پررنگ‌تری پیدا می‌کند و پردازنده و استخراج داده کار اصلی برنامه‌نویس خواهد بود. با تولید شدن کلان داده‌ها که روندش همه افزایش تصاعدی دارد، یادگرفتن چگونگی کار با داده‌ها می‌تواند نقطه قوت یکی برنامه باشد.

برنامه‌ها دیگر به‌صورت خانگی و دست‌ساز تولید نمی‌شوند که شخص یا تیم همه کار آن را خود انجام دهند. پایگاه‌های داده نه‌تنها کار جمع‌آوری و نگهداری، بلکه کار پردازش را همه بر عهده خواهند گرفت.

اینترنت اشیاء همه‌گیر خواهد شد و بستر برنامه‌نویسی هم اقلاً آن‌طور که اکنون به نظر می‌رسد آندروید خواهد بود. اتومبیل، ساعت، لوازم‌خانگی، تأسیسات مکانیکی و الکتریکی و خیلی وسایل روزمره دیگر الآن قابل برنامه‌نویسی هستند.

برخلاف نظر عمومی، برنامه‌نویسی همه‌گیر نمی‌شود. هر کس که اجرای شرط در محیط برنامه‌نویسی را یاد بگیرد و برنامه hello world را در یک زبان خاص بتواند بنویسد برنامه‌نویس نخواهد شد. دیدن حرکت و رفتار برنامه از یادگرفتن قواعد بسیار مهم‌تر است.

برون‌سپاری در برنامه‌نویسی بسیار معمول شده اما شاید آینده‌اش در سپردن بخش‌های مختلف به متخصصان ارزان‌قیمت در کشورهای فقیرتر نباشد بلکه اتوماسیون‌ به سطحی برسد که خیلی از این وظایف به‌صورت سرویس‌های اینترنتی دربیایند.

و آخرین پیش‌بینی کنیم شاید محتمل‌ترین آن‌ها هم باشد این است که مدیران و کارفرمایان مثل همیشه از کار برنامه‌نویسی بی‌اطلاع باشند وبر آن خرده بگیرند که این هم به شهادت تاریخ با پیشرفت هر پروژه‌ای حل می‌شود و معمولاً عاقبت خیری دارد.

در پایان باید باز تأکید کنیم که پیش‌بینی آینده این صنعت‌کار ساده‌ای نیست اما به‌هرحال سعی بر آن می‌تواند به پویایی اندیشه برنامه‌نویسان و مدیران آن‌ها کمک کند تا پروژه‌های موجود خود را خوب و رضایت‌بخش ده‌پایان برسانند.